Verhalen |

Techniek zit in mijn bloed

In april was het Girls' Day! Een dag waarop we extra aandacht vragen voor meiden in de techniek. Onze vrouwelijke techniekstudenten vertellen je vandaag waarom zij gekozen hebben voor deze sector én hoe het is om als vrouw te werken in de techniekwereld. Hieronder lees je het verhaal van Madouc Gerritsen, eerstejaarsstudent Technisch Specialist Personenauto's.

"Techniek zit in mijn bloed. Iets wat ik al jaren weet maar tot voor kort nooit hardop heb durven zeggen. Ik heb mij namelijk altijd ondergeschikt gevoeld aan alle geweldige mannelijke technici om mij heen. Vergeleken met hun had ik twee linkerhanden. Vanwege het beeld dat de maatschappij mij voorschotelde, heb ik dit altijd geaccepteerd als een ‘bijwerking’ van het vrouw zijn, terwijl het enige wat mij ontbrak ervaring was. Nu is een stille hobby omgeslagen naar een hartstochtelijke passie. Nog steeds word ik geregeld geconfronteerd met het stigma dat vrouwen niet technisch zijn, maar dit zie ik niet langer als een ontmoediging. Deze stigma’s zijn juist een uitdaging geworden om het tegendeel te bewijzen. Daarom zou ik graag alle vrouwen met een passie voor techniek willen aanmoedigen hun dromen na te jagen!

Ik ben ervan overtuigd dat wij vrouwen ontzettend veel toe te voegen hebben aan de wereld van techniek. Zo merk ik dat ik in de werkplaats soms heel anders tegen bepaalde vraagstukken aan kijk dan mijn mannelijke collega’s. Zo houden we elkaar scherp en vullen we elkaar aan. Het grootste probleem waar ik als vrouw tegenaan loop is het krachtsverschil. Waar mijn mannelijke collega’s iets met enige moeite losdraaien, moet ik innovatief zijn met de gereedschappen die tot mijn beschikking staan. En dit levert dan ook zeker leuke momenten op. Wanneer ik mijn gereedschapskar weer onder een auto parkeer om mij er tegen schrap te kunnen zetten zie ik her en der een glimlach verschijnen. Waar een wil is is een weg!"